Een everzwijn...

Een everzwijn...
Vandaag begin ik bij een nieuw klantje, wanneer ik er aankom gaat de deur al open nog voor ik aanbel. De vrouw is een beetje zenuwachtig, het is voor het eerst dat er een poetsvrouw komt en ze wil dat allemaal goed doen. Er wordt getoond waar alles staat en uitgelegd wat er allemaal moet gebeuren en dan moet ze even weg . Drinken staat er in de ijskast en de cakejes staan op tafel. Als ik even bezig ben krijg ik bezoek van de kleindochter die even komt kijken of ik alles kan vinden en nog wat later schrik ik mij bijna een ongeluk omdat de zoon ineens voor mijne neus staat om te vragen of alles lukt en of ik al gedronken heb. Dan komt de vrouw terug thuis met hare man en doen we nog een babbeltje, als ik haar vertel dat ik na haar naar Grobbendonk fiets  vind ze dat erg ver terwijl het maar hooguit 10 km is.Antwerpen is al helemaal niet te doen zegt ze en het lijkt wel of ze medelijden heeft met me terwijl ik er zelf voor kies om te fietsen en het nog leuk vind ook. Bij mijn volgende klant gaat alles gewoon zijn gangetje en als ik gedaan heb haast ik me naar huis want er staat een wandeling op de agenda met mijn wandelmaatje. Thuis heb ik nog net de tijd om wat te eten en dan vertrek ik naar Kasterlee waar we zijn afgesproken. Het is een wandeling met knooppunten, we zijn eigenlijk een beetje laat vertrokken om 12 km te wandelen en dat maakt dat we een stuk in het donker moeten lopen. Het lukt allemaal prima tot we aan het kabouterbos komen waar de wandeling doorheen loopt, het is pikkedonker maar met de zaklamp van de gsm vinden we ook daar onze weg. Ik vertel al lachend dat het kabouterbos nu meer lijkt op een spookbos en mijn woorden zijn nog niet koud of ik hoor daar een hoop geritsel in de struiken, ik kon nog net een gil uitbrengen en ik zat bijna op mijn wandelmaatje zijne schoot...We weten niet wat het was maar we houden het op een everzwijn ! We bewonderen de sterren die aan een heldere hemel staan en zien een echt Janneke maan zo eentje vanuit de boekjes. Een dikke 2 uur later zijn we terug aan de wagen en gaat ieder zijn eigen weg, dat hebben we toch maar weer mooi gehad...


Reacties

Populaire posts van deze blog

Op vakantie deel 2

Mijn parapluke wordt een rage…

Oeps…