schoolfeestje...
Zaterdag heb ik van alles te doen, ik sta op tijd op en terwijl ik aan het ontbijten ben sms ik met mijne Engelse vriend, ik was al goe gezind maar dan schrijft hij iets wat maakt dat mijne dag niet meer stuk kan en blij stop ik de sms sessie.
Ik werk mijn ontbijt binnen maak mijn engelse les af en besluit op mijne loopband te stappen. Die roept al een tijdje op mij en ik heb hem al die tijd genegeerd maar nu moet ik mijn teveel aan energie kwijt. Ik loop gelijk 5 km, een doucheke pakken en tijd voor mijne fiets weg te brengen.
Een tijdje terug had ik (alweer) een aanrijding met een auto die de straat inreed, ik was wel gevallen maar had niks en ik dacht mijne fiets ook niet maar toen hij later begon te rammelen bleken er toch stukken aan te zijn. Bewonderend bekijk ik de nieuwe locatie van de fietsenmaker, zo ruim, zo licht, zoveel plaats, die is er op vooruitgegaan. Zoals elke keer valt mij hun vriendelijkheid op naar de klant toe en ik weet dat mijn fietske in goede handen is als ik het pand weer verlaat.
De terugweg doe ik te voet, da's maar 5km en d'r valt een klein beetje nat maar dat stoort me niet, ik voel de zuurstof in de lucht adem diep in terwijl ik stevig doorstap. Onderweg zie ik een groep renners, ze kijken me alle zes strak aan terwijl ze me tegemoet rijden, ik kijk terug en zie hun trots van hebde ons gezien ? wij zijn stoer en sportief ! Ik begrijp hen, ik ben van hunne leeftijd en de sportievelingen worden steeds zeldzamer maar ik begrijp niet waarom ze naast hun rennerspakje nog een regenzeil overaan hebben. Het regent zo zacht dat ik niet eens nat word en van fietsen word je sowieso nat, ne goeie coureur is drijfnat van 't zweten als die zijne fiets terug in de stalling zet, waarom dan een regenzeil?
Onderweg spring ik nog een warenhuis binnen,vanavond heb ik een eter en ik moet nog inkopen doen voor het etentje.
Thuisgekomen prop ik alles weg en ga direct terug op stap, het is de hoogste tijd voor het schoolfeestje van de kleindochter en vijf minuten te laat stap ik de schoolpoort binnen.Er is een massa volk en ik speur de mensen aan de tafels af op zoek naar de schoonmoeder van mijne zoon maar als ik ze nergens kan vinden loop ik door naar de hamburgers die de vorige jaren werden geserveerd door mijn schoondochter maar ook zij staat niet op haar vaste plek..
Dan maar terug de menigte afzoeken want waar mijne zoon bezig is weet ik ook niet, ik loop de ganse speelplaats af en als ik me omdraai zie ik hem! Mijn hartje loopt over van grote liefde als ik mijne zoon op mij zie toestappen, hij verteld me dat ik hen al tweemaal voorbij liep en hij me nu maar komt halen. Zoals altijd kan ik niet aan de drang weerstaan en moet ik hem aanraken en over zijne arm strelen, éne keer is genoeg en blij volg ik hem naar hun plaatsje waar ook de schoondochter en haar moeder zitten.Omdat ze niet meer in de oudervereniging zitten hoefde ze nu ook niet mee te helpen en vandaar dat ik ze niet vond op hun vaste stekje.
De kleindochter is nergens te bespeuren, die amuseert zich met haar vriendinnetjes en gelijk heeft ze!Als ik haar later zie is het tijd voor haar optreden, ik volg de schoondochter met haar moeder naar het podium want ik wil niks missen van het dansje. Terwijl ze trots meedoet met de andere van haar klas bekijk ik haar op mijn beurt even trots. Naast het feit dat ze erg mooi danst is het ook een mooi meisje , ze heeft het perfecte figuurtje voor die dans en is zoals altijd mooi aangekleed, ik glimlach als ik zie dat ze steeds aan't praten is tegen het meisje naast haar terwijl ze ijverig verder danst maar toch kan ze niet snel genoeg van het podium zijn als de muziek stopt.
Later neem ik afscheid en ga weer op weg naar huis, mijne pilotenvriend komt eten en ik heb nog wat voorbereidingen te doen. Als hij later toekomt vind hij het belangrijker om een kraantje na te kijken in de badkamer dan met mij te babbelen maar hij krijgt het voor mekaar om het stuk dat vervangen moet worden los te koppelen en daar ben ik blij om, maandag naar de winkel en terug aankoppelen en dan ben ik weer lekvrij in de badkamer.
Na het dessert gaat hij op weg naar huis en blijf ik alleen achter, moe maar voldaan kruip ik even later in mijn bed....
Ik werk mijn ontbijt binnen maak mijn engelse les af en besluit op mijne loopband te stappen. Die roept al een tijdje op mij en ik heb hem al die tijd genegeerd maar nu moet ik mijn teveel aan energie kwijt. Ik loop gelijk 5 km, een doucheke pakken en tijd voor mijne fiets weg te brengen.
Een tijdje terug had ik (alweer) een aanrijding met een auto die de straat inreed, ik was wel gevallen maar had niks en ik dacht mijne fiets ook niet maar toen hij later begon te rammelen bleken er toch stukken aan te zijn. Bewonderend bekijk ik de nieuwe locatie van de fietsenmaker, zo ruim, zo licht, zoveel plaats, die is er op vooruitgegaan. Zoals elke keer valt mij hun vriendelijkheid op naar de klant toe en ik weet dat mijn fietske in goede handen is als ik het pand weer verlaat.
De terugweg doe ik te voet, da's maar 5km en d'r valt een klein beetje nat maar dat stoort me niet, ik voel de zuurstof in de lucht adem diep in terwijl ik stevig doorstap. Onderweg zie ik een groep renners, ze kijken me alle zes strak aan terwijl ze me tegemoet rijden, ik kijk terug en zie hun trots van hebde ons gezien ? wij zijn stoer en sportief ! Ik begrijp hen, ik ben van hunne leeftijd en de sportievelingen worden steeds zeldzamer maar ik begrijp niet waarom ze naast hun rennerspakje nog een regenzeil overaan hebben. Het regent zo zacht dat ik niet eens nat word en van fietsen word je sowieso nat, ne goeie coureur is drijfnat van 't zweten als die zijne fiets terug in de stalling zet, waarom dan een regenzeil?
Onderweg spring ik nog een warenhuis binnen,vanavond heb ik een eter en ik moet nog inkopen doen voor het etentje.
Thuisgekomen prop ik alles weg en ga direct terug op stap, het is de hoogste tijd voor het schoolfeestje van de kleindochter en vijf minuten te laat stap ik de schoolpoort binnen.Er is een massa volk en ik speur de mensen aan de tafels af op zoek naar de schoonmoeder van mijne zoon maar als ik ze nergens kan vinden loop ik door naar de hamburgers die de vorige jaren werden geserveerd door mijn schoondochter maar ook zij staat niet op haar vaste plek..
Dan maar terug de menigte afzoeken want waar mijne zoon bezig is weet ik ook niet, ik loop de ganse speelplaats af en als ik me omdraai zie ik hem! Mijn hartje loopt over van grote liefde als ik mijne zoon op mij zie toestappen, hij verteld me dat ik hen al tweemaal voorbij liep en hij me nu maar komt halen. Zoals altijd kan ik niet aan de drang weerstaan en moet ik hem aanraken en over zijne arm strelen, éne keer is genoeg en blij volg ik hem naar hun plaatsje waar ook de schoondochter en haar moeder zitten.Omdat ze niet meer in de oudervereniging zitten hoefde ze nu ook niet mee te helpen en vandaar dat ik ze niet vond op hun vaste stekje.
De kleindochter is nergens te bespeuren, die amuseert zich met haar vriendinnetjes en gelijk heeft ze!Als ik haar later zie is het tijd voor haar optreden, ik volg de schoondochter met haar moeder naar het podium want ik wil niks missen van het dansje. Terwijl ze trots meedoet met de andere van haar klas bekijk ik haar op mijn beurt even trots. Naast het feit dat ze erg mooi danst is het ook een mooi meisje , ze heeft het perfecte figuurtje voor die dans en is zoals altijd mooi aangekleed, ik glimlach als ik zie dat ze steeds aan't praten is tegen het meisje naast haar terwijl ze ijverig verder danst maar toch kan ze niet snel genoeg van het podium zijn als de muziek stopt.
Later neem ik afscheid en ga weer op weg naar huis, mijne pilotenvriend komt eten en ik heb nog wat voorbereidingen te doen. Als hij later toekomt vind hij het belangrijker om een kraantje na te kijken in de badkamer dan met mij te babbelen maar hij krijgt het voor mekaar om het stuk dat vervangen moet worden los te koppelen en daar ben ik blij om, maandag naar de winkel en terug aankoppelen en dan ben ik weer lekvrij in de badkamer.
Na het dessert gaat hij op weg naar huis en blijf ik alleen achter, moe maar voldaan kruip ik even later in mijn bed....
Reacties