Mijn oude wagentje...
Als zaterdag mijne wekker afloopt merk ik gelijk dat ik alleen in mijn bed lig, de deur van de slaapkamer die normaal open staat is zorgvuldig gesloten en nieuwsgierig ga ik op zoek naar de kleindochter.
Wanneer ik de deur opendoe kijkt ze me blij aan omdat ik ook wakker ben, zij zit al netjes voor de tv te kijken naar haar favoriete programma en op mijn vraag of ze al lang wakker is knikt ze gretig ja. Ik zeg haar dat ik helemaal niet gevoeld heb dat ze uit bed gegaan is en dat ze erg stil is geweest waarop ze alweer gretig ja knikt.
Op mijn vraag of ze mooie dromen had en of het de dromen waren die ze wou knikt ze voor de derde keer gretig ja.
Dan ga ik aan de slag voor het ontbijt, na het ontbijt vertrekken we naar de gym en vandaaruit gaat ze terug naar huis waar ze recht in de papa zijn armen vliegt als hij de voordeur open doet. Nog even een verslag met de mama en de papa en dan stap ik weer terug in mijne auto op weg naar de afspraak met de wandelvriendinnen.
Twee km verder zet ik de wagen aan de kant, tijd voor een foto! Mijne auto heeft 222222km op de teller staan en dat gebeurd maar is ene keer in mijne auto zijn leven en dat wil ik op foto hebben! . Trots streel ik mijn wagentje over zijn dashboard , het is een oud wagentje dat ik 3 jaar geleden van mijn dochter kreeg toen zij een nieuwe kocht. Sindsdien rijd ik er trots mee rond, trots omdat ik hem kreeg van de dochter maar ook trots omdat hij dit jaar 21 jaar werd en hij ook dit jaar zonder veel problemen door de keuring reed. Voor zijne 21ste verjaardag kreeg hij een make-over van me , zijn lampen hebben nu wimpers en hij is versiert met vrolijke stickers die ik samen met de twee kleinzonen aangebracht heb. IJverig hielpen de jongens mee en toen de garagelichten uitgingen omdat deze na een tijdje vanzelf uitgaan bleven ze stokstijf staan met de stickers in hun handen tot ik de lichten weer terug deed branden.Toegegeven de stickers zijn niet volmaakt aangebracht en hebben hier en daar een plooi maar voor mij zijn het de meest schoonste gekleefde stickers ooit , de trots van die kindersnoetjes omdat ze mochten helpen met een zo moeilijke opdracht vergeet ik nooit meer en doet nog steeds mijn hartje overlopen van grote liefde. Vandaag heeft mijn oude karretje dus 222222 km op de teller en ik neem me voor om samen met de wandelvriendinnen er ene op te drinken.
Vandaag gaan we vier uur stappen langs de grote nete, ook de hond van één van de vriendinnen gaat mee en vrolijk gaan we op weg . Het is de eerste keer voor de hond dat ze een grote wandeling meedoet waarbij ze los mag lopen en aarzelend en een beetje ongemakkelijk met zoveel vrijheid zet ze haar eerste stappen, niet veel later kan ik ze zowaar zien lachen als ze vooruit rent om dan weer terug te komen. Ze is gelukkig en zal dat de rest van de trip blijven.Op de helft van de wandeling passeren we een brasserie waar we vol overgave klinken op mijn wagentje.
We vatten de terugweg weer aan een beetje aangeschoten van dat ene wijntje stappen we even vrolijk als de hond over het paadje, we zingen liedjes terwijl de regen ons nat plenst en lachen om flauwe grapjes maar we zijn gelukkig en tevreden om wat de dag ons bied. Veel sneller dan de heenweg zijn we weer terug aan het startpunt gekomen, we deden 17,5 km en zijn met zijn allen het eens dat het mooi was maar ook dat het genoeg was en moe zetten we ons aan een tafeltje in de taverne aan het startpunt. Dorst gelest en buik gevuld stappen we later terug buiten en nemen we afscheid , het was leuk , het was gezellig , het was mooi en trots stap ik weer in mijn oude wagentje dat me dit keer weer veilig thuis brengt...
Wanneer ik de deur opendoe kijkt ze me blij aan omdat ik ook wakker ben, zij zit al netjes voor de tv te kijken naar haar favoriete programma en op mijn vraag of ze al lang wakker is knikt ze gretig ja. Ik zeg haar dat ik helemaal niet gevoeld heb dat ze uit bed gegaan is en dat ze erg stil is geweest waarop ze alweer gretig ja knikt.
Op mijn vraag of ze mooie dromen had en of het de dromen waren die ze wou knikt ze voor de derde keer gretig ja.
Dan ga ik aan de slag voor het ontbijt, na het ontbijt vertrekken we naar de gym en vandaaruit gaat ze terug naar huis waar ze recht in de papa zijn armen vliegt als hij de voordeur open doet. Nog even een verslag met de mama en de papa en dan stap ik weer terug in mijne auto op weg naar de afspraak met de wandelvriendinnen.
Twee km verder zet ik de wagen aan de kant, tijd voor een foto! Mijne auto heeft 222222km op de teller staan en dat gebeurd maar is ene keer in mijne auto zijn leven en dat wil ik op foto hebben! . Trots streel ik mijn wagentje over zijn dashboard , het is een oud wagentje dat ik 3 jaar geleden van mijn dochter kreeg toen zij een nieuwe kocht. Sindsdien rijd ik er trots mee rond, trots omdat ik hem kreeg van de dochter maar ook trots omdat hij dit jaar 21 jaar werd en hij ook dit jaar zonder veel problemen door de keuring reed. Voor zijne 21ste verjaardag kreeg hij een make-over van me , zijn lampen hebben nu wimpers en hij is versiert met vrolijke stickers die ik samen met de twee kleinzonen aangebracht heb. IJverig hielpen de jongens mee en toen de garagelichten uitgingen omdat deze na een tijdje vanzelf uitgaan bleven ze stokstijf staan met de stickers in hun handen tot ik de lichten weer terug deed branden.Toegegeven de stickers zijn niet volmaakt aangebracht en hebben hier en daar een plooi maar voor mij zijn het de meest schoonste gekleefde stickers ooit , de trots van die kindersnoetjes omdat ze mochten helpen met een zo moeilijke opdracht vergeet ik nooit meer en doet nog steeds mijn hartje overlopen van grote liefde. Vandaag heeft mijn oude karretje dus 222222 km op de teller en ik neem me voor om samen met de wandelvriendinnen er ene op te drinken.
Vandaag gaan we vier uur stappen langs de grote nete, ook de hond van één van de vriendinnen gaat mee en vrolijk gaan we op weg . Het is de eerste keer voor de hond dat ze een grote wandeling meedoet waarbij ze los mag lopen en aarzelend en een beetje ongemakkelijk met zoveel vrijheid zet ze haar eerste stappen, niet veel later kan ik ze zowaar zien lachen als ze vooruit rent om dan weer terug te komen. Ze is gelukkig en zal dat de rest van de trip blijven.Op de helft van de wandeling passeren we een brasserie waar we vol overgave klinken op mijn wagentje.
We vatten de terugweg weer aan een beetje aangeschoten van dat ene wijntje stappen we even vrolijk als de hond over het paadje, we zingen liedjes terwijl de regen ons nat plenst en lachen om flauwe grapjes maar we zijn gelukkig en tevreden om wat de dag ons bied. Veel sneller dan de heenweg zijn we weer terug aan het startpunt gekomen, we deden 17,5 km en zijn met zijn allen het eens dat het mooi was maar ook dat het genoeg was en moe zetten we ons aan een tafeltje in de taverne aan het startpunt. Dorst gelest en buik gevuld stappen we later terug buiten en nemen we afscheid , het was leuk , het was gezellig , het was mooi en trots stap ik weer in mijn oude wagentje dat me dit keer weer veilig thuis brengt...
Reacties