Ne gelukkige mens...

'T is vrijdag en ik haast me naar de school van de kleindochter die ik elke twee weken op vrijdag mag afhalen. Als ze me ziet komt ze op me afgerend, na de begroeting verteld ze honderduit over wat ze deed op school en over de dingen die haar bezig houden ik luister geboeid en geef hier en daar wat commentaar.

Thuisgekomen verteld ze subtiel dat ze bijna jarig is en dat de papa een feestje geeft en welke kindjes ze wil uitnodigen. Ze verteld me dat haar mama voor hare verjaardag met haar naar een styliste gaat om haar handjes en voetjes te masseren en de nageltjes te lakken. Stil denk ik bij mezelf dat het de cadeau was die ik haar wou geven en zij spreekt het uit dat ze weet dat ik dat wou geven. Ik wrijf door haar haren en zeg haar dat  we dan samen iets anders leuk gaan doen en meteen begint ze ideeën aan te geven over dingen die ze leuk vind. Ik weet het zeker ! We komen er wel uit tegen dat ze jarig is !

Nadat de papa haar is komen halen vertrek ik gelijk naar mijn styliste om mijn nageltjes te laten verzorgen , we babbelen druk over wat we deden met Kerst en Nieuwjaar. Ik geniet van de verzorging, mijmerend kijken we terug naar de tijd dat we elkaar kennen en vertellen mekaar dat we elkaar nog steeds zo graag hebben als op dag één, de tijd vliegt voorbij en mijn nageltjes zijn prachtig...Thuisgekomen stuur ik trots een fotoke van mijn nageltjes naar mijne kameraad in England, hij antwoord me dat ze erg mooi zijn en sexy, tevreden zet ik mij op de sofa, hier zit ne gelukkige mens !

Op zaterdag slaap ik uit, ontbijt op mijn gemakske en ga naar colroyt. Ik kuier door de gangen en geef voorrang aan een werknemer die zit te stuntelen met een grote kar. Als hij de kar vooruit duwt waarschuw ik hem dat hij tegen een mevrouw gaat aanrijden maar niks aan de hand , ze sprong op tijd weg. Ik kuier verder en aan de kassa aangekomen kom ik terecht bij de man met de kar. Hij zegt me dat hij niemand meer aanreed met de kar en schatert het uit  als ik terloops antwoord dat er ook niks aan is als ze op tijd wegspringen. We grappen nog wat over en weer, ik betaal en na mekaar een prettig weekend gewenst te hebben ben ik er vandoor en laat de aardige man zijn werk doen.

Tijd voor de kapper, ik heb er zin in, mijn laatste afspraak moest ik verzetten en nu zijn mijn haren veel te lang geworden. Ik schud gedurig aan met mijne kop om ze uit mijn ogen te houden en ik ben bang dat de mensen  gaan denken dat ik nen tic heb !Maar daar gaat mijne kapper verandering in brengen !
Als ik binnen kom loop ik gelijk naar mijn vaste plaats maar daar zit al iemand, op de stoel er naast hangt een vest en gedesoriënteerd kijk ik even rond om een geschikte stoel te vinden. Ik haal d'r ne jommekesboek en nen  Dag Allemaal bij, pak mijne gsm en stel vast dat hij op deze plaats een betere verbinding heeft dan op mijn vaste plaats en besluit ter plekke om voortaan deze stoel in te palmen. Even later ben ik helemaal verdiept in de avonturen van Jommeke en schrik op als de kapper me aantikt en vraagt of ik koffie wil. Ik krijg er een koekske bij en glimlach om de tekst die op de verpakking staat, ik vergat de tekst maar het ging over de kapper .
Als mijn haar gewassen word leun ik ontspannen achterover en bedenk me dat ik het nog steeds even zalig vind dat ze mijn haar wassen, ik zou daar uren kunnen zitten...een knipbeurt later betaal ik, maak een afspraak voor de volgende beurt en wandel met het perfecte koppeke weer buiten , tijd voor mijn moeder nu.

Wanneer mijn moeder de deur opent zie ik meteen dat ze aan de beterhand is, ze is een tijdje op de sukkel geweest en zag er niet zo goed uit maar ik kan zien dat ze zich herpakt heeft, op ons gemakske wandelen we samen de gang door naar de living ondertussen luister ik naar haar verhaal. Als we in de living zijn onderbreekt ze haar verhaal en vraagt me hoe ik aan die lelijke laarzen kom die ik aanheb. Nu weet ik het zeker! ze is beter ! Ik zeg haar dat ik de laarzen wel mooi vind en ik ze prima vind omdat ze makkelijk zitten, ze kijkt me misprijzend aan en draait zich om naar de kat die aangeeft dat hij honger heeft. Hij word op zijn wenken bediend, krijgt zijn eten en dan kunnen we vertrekken naar lunch garden, ook hier laat ik ze babbelen en ze verteld me over mijn broer , Kerstmis en over de buurman.
Als we opstaan om weer terug te vertrekken vraag ik haar of het gesmaakt heeft ze zegt ja maar eigenlijk eet ik net zo graag een pannekoekske bij jou thuis want bij jou en onze Herman voel ik mij altijd zo op mijn gemak. Ik kan wel wat zagen en ik ben het niet eens over uw laarzen maar ik voel me altijd heel goed bij u . Ontroerd door haar openhartigheid help ik haar in hare jas, pluk een paar denkbeeldige haren van hare schouder buig me voorover en fluister liefdevol in haar oor : als je 85 bent moogt ge al eens zagen en 't is niet erg dat ge mijn laarzen niet mooi vind, ik draag ze toch wel.Goedgemutst kijken we elkaar aan en gaan , nog later zet ik haar thuis af en tevreden rij ik naar huis, mijn weekend is nog niet eens gedaan maar toch al meer dan geslaagd, thuisgekomen zet ik mij op de sofa, hier zit ne gelukkige mens...


Reacties

Marcelina zei…
Weeral terug gestart met bloggen en weeral geslaagd ermee als ik lees dat jij je gelukkig voelt dan ben ik dat ook ,doe zo voort
Moni zei…
dank je wel Marcelina :-)
Anoniem zei…
Die tekst op het koekje bij uw kapper is het is altijd feest bij uw k
apper
Moni zei…
voilà dat was het :-)

Populaire posts van deze blog

Op vakantie deel 2

Mijn parapluke wordt een rage…

Oeps…