Koning Filip....
Om kwart na vier vanmorgen word ik wakker omdat in de woonkamer het licht aangaat. De jongens slapen vandaag bij me en ik weet meteen dat er eentje wakker is ! Nieuwsgierig om wat er aan de hand is sta ik op en als ik de living binnen ga zie ik dat één van de jongens zich makkelijk zet op de zetel en het doodnormaal vind dat ik er aan kom zodat ik voor hem de tv op het gewenste kanaal kan zetten en hij rustig op z'n eigen tempo kan wakker worden terwijl ik het ontbijt verzorg. Over macho gesproken :-)
Ik kijk nogmaals op de klok om te zien dat ik me niet vergis en zet me naast hem om hem te vertellen dat dit echt te vroeg is om al op te staan, dat hij beter nog even naar bed kan gaan zodat hij nog een paar uur kan slapen. Niet helemaal overtuigd van mijn gelijk stapt hij terug richting slaapkamer en terwijl hij in bed stapt, stapt de andere uit bed...als ik hem vertel dat het nog te vroeg is loopt hij me zwijgend voorbij, ik ken hem ondertussen, als hij pas wakker is dan is hem ne man van weinig woorden, praten is dan echt teveel gevraagd. Een beetje houterig stapt hij richting badkamer en ik begrijp dat hij moet plassen als ik achter hem loop bedenk ik vol liefde dat hij zijn loopje van mij heeft , ik doe dat ook als ik pas wakker ben.
Na het plassen gaat hij nog steeds zonder woorden terug zijn bed in , ik stop hem en zijn broer terug in en meteen vallen ze terug in slaap. Opgelucht kruip ik ook mijn bed weer in en laten ze me slapen tot acht uur .
Na het ontbijt gaan we fietsen, de parking over de deur staat zo goed als leeg en daar kunnen we rustig wat rondjes fietsen zonder anderen tegen te komen. We spelen in de zon met onze schaduw en als we terug in het appartement komen is het alweer tijd om te eten.
De buitenlucht had ons goed gedaan en ik besluit om in de namiddag in het bos gaan te wandelen met hen, het is niet zo ver, dat kunnen we makkelijk te voet doen, we zijn buiten en in het bos valt altijd wel iets te beleven!
We nemen een rugzak mee met drinken en gaan op stap. Onderweg wijs ik hen er op dat de bomen weer blaadjes krijgen, laat hen voelen hoe zacht de knoppen van de bladeren zijn, vertel hen terwijl ik een eikel pel dat de eekhoorntjes dat graag lusten enz. Ik had verwacht om hier alleen te zijn maar we komen veel mensen tegen, iedereen kijkt verheugd op als de jongens van ver hallo roepen en ik ben trots dat ze iedereen doen lachen met hun spontaniteit. Ze vragen me waarom ze niet te dichtbij mogen gaan nu en niet zo goed wetend hoe ik hen dat moet uitleggen van de regering antwoord ik hen dat het niet mag van de Koning omdat er veel mensen ziek zijn nu. Meteen zijn ze ge-alameerd en vragen ze me hoe de Koning heet, ik antwoord Koning Filip en begrijpend vragen ze of mijne pilotenvriend die ook Philip noemt de koning is ? Geamuseerd en denkend aan mijne pilotenvriend zijn reactie als hij dit hoort zeg ik nee dat is niet de koning.
We zien eendjes zwemmen en ik antwoord geduldig op elke waaromvraag, die keer op keer word afgevuurd .Het word steeds warmer, de jassen gaan uit en nadien ook de truien en in ons t shirt kuieren we verder door het bos. Ik geniet van de vogeltjes die fluiten, de zon en de jongens die van hier naar ginder schieten. Moe zetten we ons op een stam en even later kijk ik toe terwijl de jongens erg in de weer zijn met een paar grote takken. Ik heb geen idee waar ze mee bezig zijn maar zonder woorden weten ze precies wie dat wat moet doen in hun ijver.
Als er even later eentje met een slak op zijne vinger me vraagt wat het is voel ik me niet echt geroepen om het diertje over te nemen en besluit ter plekke om de jongens eerst in bad te zetten zo gauw we thuis komen, terug thuis gekomen willen ze liever met de trap dan met de lift naar het derde verdiep en terwijl ze de trap oprennen vraag ik me verwonderd af waar ze de energie vandaan halen.
Na het badje en het avondeten zijn ze erg stil en rustig en geven ze me op die manier de tijd om mijn blogje al te schrijven, dankbaar omdat vandaag zo'n leuke en mooie dag was zet ik me achter mijne laptop ...
Ik kijk nogmaals op de klok om te zien dat ik me niet vergis en zet me naast hem om hem te vertellen dat dit echt te vroeg is om al op te staan, dat hij beter nog even naar bed kan gaan zodat hij nog een paar uur kan slapen. Niet helemaal overtuigd van mijn gelijk stapt hij terug richting slaapkamer en terwijl hij in bed stapt, stapt de andere uit bed...als ik hem vertel dat het nog te vroeg is loopt hij me zwijgend voorbij, ik ken hem ondertussen, als hij pas wakker is dan is hem ne man van weinig woorden, praten is dan echt teveel gevraagd. Een beetje houterig stapt hij richting badkamer en ik begrijp dat hij moet plassen als ik achter hem loop bedenk ik vol liefde dat hij zijn loopje van mij heeft , ik doe dat ook als ik pas wakker ben.
Na het plassen gaat hij nog steeds zonder woorden terug zijn bed in , ik stop hem en zijn broer terug in en meteen vallen ze terug in slaap. Opgelucht kruip ik ook mijn bed weer in en laten ze me slapen tot acht uur .
Na het ontbijt gaan we fietsen, de parking over de deur staat zo goed als leeg en daar kunnen we rustig wat rondjes fietsen zonder anderen tegen te komen. We spelen in de zon met onze schaduw en als we terug in het appartement komen is het alweer tijd om te eten.
De buitenlucht had ons goed gedaan en ik besluit om in de namiddag in het bos gaan te wandelen met hen, het is niet zo ver, dat kunnen we makkelijk te voet doen, we zijn buiten en in het bos valt altijd wel iets te beleven!
We nemen een rugzak mee met drinken en gaan op stap. Onderweg wijs ik hen er op dat de bomen weer blaadjes krijgen, laat hen voelen hoe zacht de knoppen van de bladeren zijn, vertel hen terwijl ik een eikel pel dat de eekhoorntjes dat graag lusten enz. Ik had verwacht om hier alleen te zijn maar we komen veel mensen tegen, iedereen kijkt verheugd op als de jongens van ver hallo roepen en ik ben trots dat ze iedereen doen lachen met hun spontaniteit. Ze vragen me waarom ze niet te dichtbij mogen gaan nu en niet zo goed wetend hoe ik hen dat moet uitleggen van de regering antwoord ik hen dat het niet mag van de Koning omdat er veel mensen ziek zijn nu. Meteen zijn ze ge-alameerd en vragen ze me hoe de Koning heet, ik antwoord Koning Filip en begrijpend vragen ze of mijne pilotenvriend die ook Philip noemt de koning is ? Geamuseerd en denkend aan mijne pilotenvriend zijn reactie als hij dit hoort zeg ik nee dat is niet de koning.
We zien eendjes zwemmen en ik antwoord geduldig op elke waaromvraag, die keer op keer word afgevuurd .Het word steeds warmer, de jassen gaan uit en nadien ook de truien en in ons t shirt kuieren we verder door het bos. Ik geniet van de vogeltjes die fluiten, de zon en de jongens die van hier naar ginder schieten. Moe zetten we ons op een stam en even later kijk ik toe terwijl de jongens erg in de weer zijn met een paar grote takken. Ik heb geen idee waar ze mee bezig zijn maar zonder woorden weten ze precies wie dat wat moet doen in hun ijver.
Als er even later eentje met een slak op zijne vinger me vraagt wat het is voel ik me niet echt geroepen om het diertje over te nemen en besluit ter plekke om de jongens eerst in bad te zetten zo gauw we thuis komen, terug thuis gekomen willen ze liever met de trap dan met de lift naar het derde verdiep en terwijl ze de trap oprennen vraag ik me verwonderd af waar ze de energie vandaan halen.
Na het badje en het avondeten zijn ze erg stil en rustig en geven ze me op die manier de tijd om mijn blogje al te schrijven, dankbaar omdat vandaag zo'n leuke en mooie dag was zet ik me achter mijne laptop ...
Reacties