Mijn nieuwe wagentje...


 Als ik mijn oude autoke aflever bij de garagist staat mijne nieuwe occasie al op mij te wachten.

Het is een koopje, het beestje is 22 jaar oud en heeft 38000 km op de teller. Hij blinkt als een spiegeltje en ik ben helemaal weg van de kleur! 

Mijn nummerplaten worden gewisseld, de sleutels overhandigd en ik kan vertrekken!

Ik ben moe en doe maar korte afstanden, de auto voelt goed aan, strak zoals een nieuwe auto. Mijn stuur is kleiner en het is een servo stuur, mijne vorige had dat niet en als ik een bocht neem is dat wel wat aanpassen. Ik glimlach als ik de draaihendels zie om de ramen open te draaien, dat vind ik geweldig.

Thuisgekomen parkeer ik hem in de garage en als ik uitstap merk ik dat ik niet goed in mijn vak geparkeerd sta. Om de auto naast me niet te hinderen besluit ik de wagen een beetje beter te parkeren en dan gebeurt het...

Ik krijg de auto niet meer aan de praat, hij lijkt net iets te kort te komen om de motor te starten. Ik begrijp het niet de garagist vertelde me een paar keer dat hij een nieuwe batterij er in plaatste en toch lijkt hij niet genoeg stroom te krijgen.

Een telefoon naar de garage, de man begrijpt het ook niet maar we maken een afspraak voor de volgende morgen dat zijne helper met een nieuwe batterij langskomt.

En zo gebeurd het, een nieuwe batterij er in en als ik hem start gebeurd er net hetzelfde als de avond voordien, ik heb niet genoeg stroom om de motor aan de praat te krijgen. Ik zie de helper denken en hij denkt aan een zekering. Samen zoeken we op in de handleiding over welke zekering het gaat en wisselen we deze met een andere en ja hoor hij start ! Zonder één enkele aarzeling begon de motor te snorren! De nieuwe, nieuwe batterij mag blijven zitten, de gewisselde zekering gaat terug op zijn plaats en er komt een nieuwe in de plaats van de kapotte zekering.

Mijn eerste lange rit gaat naar een kameraad van mij. Onderweg bewonder ik het interieur van mijn autoke dat er nog uitziet als nieuw. Het kleinere stuur word ik al wat gewoon en op de autostrade haal ik met gemak de 120.

Als ik aan de lichten sta te wachten ervaar ik terug de bezorgdheid voor een overhitte motor maar één blik op het dashboard verteld me dat ik me nergens zorgen om hoef te maken. 

Na mijn bezoek en een fikse wandeling stap ik tevreden in mijn wagentje dat zonder problemen start. Ik geniet van mijn rit en weet zeker dat ik hier een goede koop mee deed...

Reacties

Dat zullen spannende momenten geweest zijn ik kan het me voorstellen,ben blij voor u en het hoeft altijd geen stukken van mensen te kosten om gelukkig te zijn en blinken doet hij zeker veel geluk ermee en ik hoop hem snel eens van dichtbij te bewonderen
Moni zei…
hihi Marcelina en dan was hem nog niet eens gewassen :-D , zo gauw de lock down het toelaat kom ik hem laten zien ! ik ben er erg trots op :-)

Populaire posts van deze blog

Op vakantie deel 2

Mijn parapluke wordt een rage…

Oeps…