Puur figuur week 2...


 Als ik dinsdag vol goeie moed aan mijn ontbijt wil beginnen zie ik al direct dat het niet klopt , volgens het boek zou ik kwark moeten eten maar dat stond niet op mijn boodschappenlijstje ! 

Ik moet niet lang nadenken ik drukte het verkeerde lijstje af toen ik ging winkelen en heb dus voor een andere week gewinkeld. Eén blik op mijn boodschappenlijstje dat ik terugvind in mijn handtas leert me dat ik eten kocht van dag 13 tot 16. Het leert me ook dat wanneer de dagen er zo duidelijk opstaan ik vast niet de enige ben die verstrooit is .

Ik blader verder naar dag 13 en kan de cups niet maken omdat ik de vormpjes nog niet kocht, ik ben nogal een plantrekker en blader zonder veel moeite door naar dag 14 . Voila ontbijt gered! 

Na mijn eten sms ik een beetje over en weer met een vriendin, poets mijn appartement en ga ik de cup-vormen kopen.

Door mijn drukke schema lunchte ik laat en wanneer ik redelijk laat aan mijn avondeten wil beginnen krijg ik telefoon. Het gaat niet goed met mijn moeder en of ik haar naar het ziekenhuis kan brengen. Bij het ziekenhuis aangekomen nemen ze haar meteen onder hun hoede, het is hard, ze haalden haar uit de wagen, zetten haar in een rolstoel en rijden met haar weg. Geen tijd om afscheid te nemen of te zwaaien of gewoon maar even te zeggen dat ze nu wel snel beter zal worden...Mij word gezegd dat ik haar moet inschrijven en dan naar huis moet want ik mag wegens de corona niet in het ziekenhuis wachten op meer informatie.

Thuisgekomen heb ik helemaal geen zin meer in eten en sla deze keer maar eens over. Als een vriend me opbelt word alles even te veel en "breek" ik , mijn moeder word 87 en verdiend het zoals de meeste mensen niet om haar op die manier achter te laten. Twee uur later bel ik met mijn zus die de onderhandelingen met het ziekenhuis op zich genomen heeft en ben ik toch een beetje gerustgesteld. Het is zoals de vriend die me belde zegt, ze is in goeie handen en morgen weten  we meer. Ik voel me ineens erg moe en zoek mijn bed op.

Woensdag eet ik de cups voor mijn ontbijt en noteer dit  meteen voor een geschikt ontbijt als de kinderen komen slapen. Vandaag ga ik naar een oude man die ik al enkele jaren help, hij woont in Antwerpen zo'n 35 km hiervandaan. Ik zie er tegenaan om met de wagen te gaan, op één week tijd is het parkeergeld van 5 euro naar 12,5 euro gegaan . Als ik met mijn ontbijt bezig ben besluit ik om zoals vanouds met de fiets te gaan. Het fietsen gaat erg goed en zelfs de lichten die normaal altijd op rood springen als ze me zien, verwelkomen me met een groene gloed.

Later op de dag bel ik met mijn moeder die we wegens de corona 5 dagen niet mogen bezoeken, het gaat weer terug de goeie kant op met haar, ze lacht en maakt grapjes met de verpleging. Goedgemutst bereid ik mijn avondmaal dat ik ook dit keer weer met  veel smaak binnen speel.

Op donderdag begint de dag normaal met gezond eten, vanavond is het Kerstavond en een goede vriend van me nodigde me uit om bij hem te komen eten.  We spraken vooraf af dat er niet naar gekeken word of het eten al dan niet gezond is . Het is Kerstmis en we gaan genieten van het eten en elkaars gezelschap, zo simpel is het!

En dat deden we! Het eten was erg lekker, ik eet zonder één enkel schuldgevoel of spijt alles op wat me word voorgeschoteld. Ik merk wel dat ik sneller een voldaan gevoel heb en ergens spijt me dat want ik wil nog niet stoppen en de lekkere dingen blijven proeven maar de maag is vol en dan houd het op !

De dag nadien volg ik zonder moeite terug het boek, mijn gewicht is al een paar dagen niet meer belangrijk voor me, ik bedoel dat het wel leuk is om gewicht te verliezen en dichter bij mijn streefgewicht te komen maar het steekt niet meer op een dag of week wanneer ik mijn doel bereik. De nieuwe manier van eten word me meer eigen en ik begin ook meer een persoonlijke toets er aan te geven als ik merk dat ik ondanks het boodschappenlijstje iets vergat te kopen ben ik niet in paniek maar vervang het door iets evenwaardig wat ik wel in huis heb.

Mijn conditie gaat met sprongen vooruit en ik voel me lekker in mijn vel. Mijne voet is ondertussen ook genezen en ik kijk er naar uit om zondagnacht terug op te starten op mijn werk.

Zaterdag komt een vriendin, ik vertelde haar over het boek en mag  haar een gezonde lunch en diner voorzetten. Ik kies voor  spinaziesoep en voor het avondmaal een vispakketje met broccoli. Het vispakketje had van mij iets langer in de oven gemogen maar de vriendin vind het best en dan is het oke. De wijn die we bij het eten dronken was niet zo gezond maar wel erg lekker ! 

Zondag maak ik samen met een andere vriendin een lange wandeling met haar honden, ik heb mijn tussendoortje bij waarvan ik haar laat proeven na de wandeling, het word meteen goedgekeurd.

Als later de kleindochter voor haar pakjes komt heb ik ook enkele pakjes gemaakt met gezonde lekkernijen. Ze word sowieso met gezond eten opgevoed iets wat ik fantastisch vind want laten we eerlijk zijn, het ongezonde eten word ons met de paplepel ingegeven. Neem een kind dat valt en dat we willen troosten dat gaat zo : oei ben je gevallen ? moet ik er een kuske op geven ? ge moet niet meer wenen nu de pijn zal direkt wel overgaan , moete gij een koekske ? en zo leggen we de fundering van een emotie-eter.

De zondagnacht op mijn werk verloopt goed, ik eet mijn tussendoortjes en kom nergens wat tekort. Maandag verloopt precies hetzelfde, ik merk wel dat mijn broek die ik draag voor het werk wat minder strak zit dan anders en ik me ook soepeler beweeg, gracieuzer zeg maar, ik ga nog net niet met mijn heupen wiegen als ik me door de gangen beweeg .

Ineens moet ik denken aan mijn maag wanneer ze aangeeft dat ze eten wil, voor ik met het gezonde eten begon had ik veel last van mijn maag en mijne lever speelde ook veel op . Verbaasd stel ik vast dat ik van beide geen last meer heb !

Dinsdagmorgen, het grote weegmoment! als ik de lintmeter rond mijn lende leg trek ik meteen mijn buik in van het koude ding op mijne warme buik ! Verschrikt leg ik hem weer weg  want als ik mijne buik ga intrekken schiet het ook niet op bij het meten. De weegschaal geeft 1 kilo minder aan dan vorige week, ik ben tevreden, ondanks de ongezonde keuzes die ik deze week maakte ben ik toch afgevallen ! mooi toch ? 

Op naar week 3...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Op vakantie deel 2

Mijn parapluke wordt een rage…

Oeps…