Geslaagd...
Als s'morgens mijne wekker afloopt ben ik gelijk klaarwakker. Vandaag staat de ontmoeting in groep van de 50plussers op het menu.
Op mijn werk vertel ik trots dat we met een groep van 25 man zijn, dat alles niet zonder slag en stoot verliep maar dat nu alles in kannen en kruiken is.
Ik box mijn werk af en haast me naar huis,snel wat eten, me klaar maken en ik kan vertrekken.
Onderweg stop ik nog even bij mijn moeder en vertel ook haar blij over de groep en dan is het tijd om naar de locatie te gaan.
Ik voel mij opgewonden als ik de zaak binnenstap, stel mezelf voor aan de dame achter de bar en vriendelijk wijst ze me de tafels aan die voor ons gereserveerd werden.
Als ik plaats neem komt de zaakvoerder op me afgestapt, een symphatieke man en we overlopen samen hoe we alles gaan doen met het eten en drinken.
Ondertussen is de eerste gast gearriveerd en terwijl ik met hem praat voel ik de angst binnen in me of het allemaal wel zal lukken en of iedereen wel ga komen en ze zich wel gaan amuseren...
Mijn rechterhand komt er ook aan samen met nog een deelnemer en nog ne man die ik ook al lang ken.
Om klokslag 16u maakt mijn hart blij een sprongetje als er ineens een hele groep binnenstroomt. Mijn rechterhand merkt op dat ze allemaal tegelijk zijn en het meisje achter de bar kijkt me blij verrast aan.
Van de 2 tafels die voor ons voorzien waren maken we 1 grote, een gezellig roezemoes zingt in mijn oren, de angst is verdwenen, 21 man is er doorgekomen en stil denk ik dat ik me om niks zorgen heb gemaakt.
Stil gelukkig bekijk ik de deelnemers en zie dat ze het met z'n allen naar hun zin hebben, de bijeenkomst is geslaagd en voor herhaling vatbaar...
Reacties