Toen ik Wiekevorst een bezoek bracht,
Reed ik daar pardoes in de gracht.
We wikten en we wogen,
Maar mijne auto kwam er niet uit gevlogen.
Toen kwamen we op het idee,
We vragen nen tractor mee.
Den boer zijn madam,
Beloofde dat hare echtgenoot wel kwam.
Die man kwam heel spontaan,
En vond er helemaal niks moeilijk aan.
Zonder moeite heeft hij mijne wagen eruit getrokken,
En was na een zwaai en groet heel snel weer vertrokken.
In dit verhaal is mijne grote held,
De man die dagelijks werkt op zijn veld.
Hij kwam,zag en overwon,
Zodat ik weer verder kon.
Een bedankje is hij meer dan waard,
Want dit verhaal blijft in mijn hart bewaard
Reacties